Olta Dokle-Troshani

Ndjenja te embela si feshferima endacake, treten.
Ne varg zinxhire shpirt e mendje, arratisen.
Njerine, dinjitetin e hershem, ta therrasim.
Therrmijat e tokes qe shkelem, te ripertypim.
Hapi i ri eshte i turbullt...
E mua do me duhet te ngas terbuar.
Te gjej ate qe njeriun nga njeriu deboi.
T'i kerkoj ndihme qe dhe une boten ta fitoj.
Ky pershesh u quakerka gare.
Me kundershtaret te gjithe jemi njesoj.