E uritur jam dhe e ngopur,
mbi mua kalojne mijera udhekryqe,
s'di te mas kohen, as rruget ti hartoj,
nata bie heret tek une, ku te me gjesh,
e une pas pak ku te te kerkoj?
Si, nga, ku ta di,
se ne cilen pjese timen,
mbaroj une e fillon ti?
Po...prehu pakez brenda meje,
si mbas shirave nder asfalte,
me sill copeza ajri e arome toke,
me trego e me jep te drejte,
te zbardhemi bashke vec sonte.
Kur trupin ma braktis ti,
shpresa, shplodhja e rreme,
damaret fuqishem shtrin.
-*-
Ne mos une,
dicka tjeter,
do te na zgjoje nga kjo qetesi,
se eshte shkruar fundi i botes,
marramendje rrotull diellit
nuk do kete me as per mua, as per ty.
-*-
U trembe nenvete, por atehere une...
ligjerisht si krijuese, do te te kem ngrene,
do te te kem pire,
do te jem dehur e do te jem mbytur
duke te kaperdire,
Edhe pse yjet do te pikojne harrim,
mbi kotesine e botes,
e jo unin tim.
