Maja e penes sime,
pikon dite e net te ngopura
lot e vese ngazellimesh,
te derdhura e shfaqura,
mbi deboren e bardhe,
te mijera fleteve te zhubrosura,
ujitur me copeza mendime,
buzeqeshje e ngerdheshje,
ne pjeseza te grisura,
e te mbledhura me pas si therrime,
te ledhatuara,te dashuruara,
te qepura ne koken time,
me ze te dridhur te kenduara,
mengjeseve te ftohta,rrugeve te lagura,
mbushur me hapa e pershendetje,
te te gjitha stineve,
te te gjitha ngjyrave te qiellit,
te te gjitha deshirave,
te flakshme e te ngrira,
ne kushedi sa bote te jetuara,
[googlef6ea156ea6faba90.html]
te lodhshme e te qeta,
te lena mbrese e te mallkuara,
te ndriteshme e te erreta,
gjithsesi te jetuara.
Pena ime,
eshte lagur megjithate,
nga shume pak pika,
shume te vogla djerese,
prej dores sime.
